Print This Page

Ferula assa-foetida

       ferula assafoetida       Ferula assafoetida        Ferula assafoetida

 FERULA ASSA-FOETIDA L.                            -             DUIVELSDREK/ASAFOETIDA/HING.
Synoniem:     Ferula foetida (Bunge) Regel
                       Ferula asa-foetida Spreng.
                       Ferula scorodosma Bent. And Trim.
                       Scorodosma foetida Bunge.

Familie: apiaceae  (umbelliferae). Gebruikt deel: hars, oleogum resin, wortel.
Destillatie met water of alcohol geeft aanvankelijk een lichtgroene vloeistof en bij veroudering wordt die geelbruin. Lichter dan water, een sterke agressieve geur en een bittere smaak, zoals de gum-resin. Het bevat zwavel. De gum-resin levert 3.3 – 3.7% olie. (Schimmel & Co. Semi-Annual Report. October 1893). Soortelijk gewicht 0.985 bij 15°C. Optische rotatie -9°15’. Bij droge destillatie is umbelliferon geïdentificeerd en olie van verschillende kleuren. De olie wordt gebruikt in de voedingsmiddelen-, cosmetica- en de parfumindustrie.
Commercieel is de gom-resin verkrijgbaar in drie vormen: tranen, massa en pasta. Levert gomhars, evenals Ferula narthex. De Ferula communis is giftig. Ferula is een genus met 170 species bloeiende planten.

Duivelsdrek of asafoetida betekent letterlijk: “hars met sterke geur”. (Perzisch: aza betekent resin en het Latijnse foetidus betekent stinkend). Het is een tot 3 meter hoog kruid, vormt hele oerwouden, met dikke vlezige wortels en geelgroene bloemen en bladeren van 30-40 cm lang. De geurige bloemen zijn hermafrodiet (mannelijke en vrouwelijke organen) en worden bevrucht door insecten. De plant heeft een vlezige penwortel waarvan uit een holle stengel groeit en kan niet tegen verplaatsingen. De holle stengel werd vroeger gebruikt als wandelstok en roede voor de slaven. De wortel levert de specerij. Heeft een sterke, onaangename, naar vis stinkende lucht. In het Frans: Merde du diable, in het Engels: Devil’s dung, in het Duits Stinkender Asant of Teufelsdreck genaamd. Oorspronkelijk komt het kruid uit Zuid West Azië, o.a. Afghanistan, Turkestan en Iran in woestijngebieden. Hier is het ook gecultiveerd, wordt naar India geëxporteerd en daar bewerkt. In China wordt het benut als stimulerend middel bij geestelijke uitputting. Wordt mondjesmaat geteeld in India in Kasmir. Het loof wordt in deze landen gebruikt als groente. De ruwe harsolie, de oleoresin, wordt verkregen door het maken van inkepingen in de wortels en de stengels direct boven de grond. Pas van vier jaar oude planten kan er sap worden geoogst. Als de bladeren beginnen te verwelken, zo omstreeks juni, wordt de stengel met bladeren verwijderd en de wortel blootgelegd, wel afgedekt tegen de zon, stof en vuil door een vat. Na enige weken wordt er een dunne schil van de wortel verwijderd en wordt er een melkachtig sap afgescheiden. Als dit na twee of drie dagen drogen in de zon is verhard, wordt het afgeschraapt en wordt er weer een dunne schil afgesneden, waardoor er weer sap wordt gewonnen. Dit gaat zo ongeveer drie maanden door tot er geen sap meer wordt afgescheiden en de wortel is uitgedroogd. Dit sap is de hars, eerst licht van kleur, later donkerder. In Indiase winkels, kruidenwinkels en apotheken wordt het verkocht in blokken, als poeder of als een zeer sterk extract. De wortels van planten die niet hebben gebloeid worden geplet, uit de zon vier of vijf weken te drogen gelegd zodat ze hard worden. Dan wordt de rode oleoresin eraf gekrabd, in leren zakken gestopt vervalst met inferieure kwaliteit asafoetida of met rode klei, stenen zand, gips en dan naar Herat gestuurd om verkocht te worden op de markt. De vruchten gaan naar India voor medicinaal gebruik. Ook het centrum van de wortel, een roodgeel plakje, waar olie inzit. De gom resin wordt in India en Perzië als kruiderij gebruikt en wordt daar geacht de hersenen te stimuleren. Uit de verwondingen van stengels en wortels komt een melkachtige vloeistof, die uithardt tot roodbruine harskorrels. Uit deze korrels wordt door middel van stoomdestillatie een oranje gele etherische olie gewonnen met een intense geur die op knoflook lijkt. Er wordt ook een absolue, een resinoïde en een tinctuur geproduceerd.

Werd reeds 2000 jaar geleden gebruikt in Europa. Gecultiveerd door de Babyloniërs, Grieken en Romeinen. In de Griekse en Romeinse keuken veel gebruikt en tot aan de 16e eeuw in Frankrijk en Duitsland. Daarna is het uit de kookboeken verdwenen. In Centraal Azië en India nog in gebruik aFerula assafoetidals specerij.
Dieren houden niet van zijn geur en worden erdoor verdreven.
Duivelsdrek was een geliefd toekruid en wordt nu spaarzaam gebruikt in Indiase zure inmaak, vis, groenteschotels en Worcestershires saus. In het Verre Oosten wordt het gebruikt in vegetarische gerechten uit India. Hier wordt het gebruikt door de “wijze mannen”, aangezien die geen knoflook, ui of gember mogen eten, omdat die de seksuele driften zouden stimuleren. Ook de bladeren, de onrijpe bloemschermen en stengels eet men soms vers. Het merg van de stengels is een delicatesse. De geneeskrachtige werking is kalmerend op de geest, krampwerend op maag, lever en gal, digestief, slijmoplossend, ter bevordering van de spijsvertering en als laxeermiddel. Onderzoek wijst erop dat de plant een antistollings middel is en de bloeddruk verlaagt.

Men kent ferula poeder en pure hars. De smaak van pure hars is zeer intensief en moet zeer zorgvuldig gebruikt worden. De hars moet in hete olie worden aangebraden omdat het dan oplost en beter te verdelen is en de smaak wordt er aangenamer door. Het poeder is minder sterk van smaak en verliest na verloop van tijd, enige jaren, zijn smaak.
De gum-resin wordt uitgevoerd in pakken van 50-60 pond naar Amerika. Het is een plakkerige massa, geelgrijs of bruingrijs met witachtige tranen. Als de tranen hard zijn en ze worden gebroken zijn ze melkwit van kleur dat kan veranderen tot roze en uiteindelijk bruin. De geur is doordringend, knoflookachtig, de smaak eveneens en bitter. Verpulvert in water is de kleur melkwit. Gedeeltelijk oplosbaar in ether en tenminste 60% is oplosbaar in alcohol. Soortelijk gewicht 1.327 (Berzelius and Thompson). Bij een lage temperatuur wordt het brokkelig, bij een hoge temperatuur wordt het zacht en bij vuur brand het met een witte vlam. In water geschuurd lost de gum op en wordt een gladde witte of rode substantie waarin de resin en de volatiele olie worden gescheiden. Met alcohol vormt het een heldere geelrode tinctuur. Ether lost de volatiele olie en een deel van de resin op.
De Latijnse naam Ferula betekent draagster. In de Griekse mythologie werd de Ferula vulgaris beschouwd als de plant waarin Prometheus in de holle stengel het gestolen zonnevuur naar de aarde droeg.

Andere soorten: Ferrula gummosa: het melkachtige sap stolt tot een balsem dat in wierook wordt gebruikt. Ferula nartex: wordt in de diergeneeskunde gebruikt. Ferula persica en Ferula alliacea worden als minderwaardig beschouwd.

Werkzame bestanddelen:
Hars 25-60%, waarvan 60% esters van ferulazuur. De etherische olie 10% bevat veel zwavelverbindingen: 2-butyl-1-propenyl-disulfid 50%, 1-propenyl-disulfid en 2-butyl-3-methylthioallyldisulfid en polysulfide. Ook de terpenen: a-pineen, a-fellandreen, hendecansulfonyl azijnzuur. Ook sesquiterpenen, ether en coumarine farnesiferol.
Disulfiden met name 2-butylpropenyl disufide met monoterpene vrije meconine, valeriaanzuur, sporen van vanilline en andere.
Verder in de etherische olie: a-pineen – phellandreen - a-terpineol – b-pineen – borneolacetaat –  azuleen  -   butylpropenyldisulfide – cadineen – diallyldisulfide – geraniolacetaat – umbelliferon – linolzuur.

Werkzaamheid:
Anthelmintisch - afrodisiacum – antiastma -  anticonvulsant -  bloeddrukverlagend – bronchitis -   cardiac, hartversterkend  -  carminatief   -  diuretisch  -   expectorant -   flatulentie   - geestelijke uitputting  -   hoest -     kinkhoest -   krampstillend  -  laxatief   - menstruatie activerend  -   parasitair  -    rustgevend, zenuwgestel  -  sedatief -   spasmolytisch  -   stimulerend -    stress  - tonisch, algemeen.
De olie bevordert het ophoesten van slijm, verdunt het bloed en verlaagt de bloeddruk. Door de geur gebruikt als een natuurlijk pesticide. De stank verjaagt dieren en gaat vraat van konijnen en herten tegen.

Contra indicatie:
betrekkelijk niet toxisch, niet irriterend. De oleoresin wordt veelvuldig versneden voor de verkoop, met rode klei of een ander vervangingsmiddel voor de hars.
Medicijnen in pilvorm, kinderen wordt vanwege de smaak dikwijls zetpillen toegediend.

Toepassingen:Ferula assafoetida
*bij kinkhoest
* bij vermoeidheid
* bij stress
*bij astma, bronchitis: 25 dr. duivelsdrek mengen met 50 ml. basisolie, hiermee borst en rug meerdere malen inwrijven.

Bron: All India Spices Exporters forum.
          Wikipedia de., eng.
          Henriette’s Herbal Homepage. King’s American Dispensatory: Asafoetida (U.S.P.) by
          Harvey Wickes Felter, M.D. and John Uri Lloyd, Phr. Ph.D. 1898.
          Plants for a future: Database search results. Ferula assa-foetida.
          Phytochemistry, 23, 899, 1984.
          Sorting Ferula names. Multilingual Multiscript Plant Name Database.
          Plants for a future: Database search results: Ferula foetida.
          The epicentre: Encyclopedia of spicces: Asafoetida by Barbara McGee.
          Asafoetida (Ferula foetida): Devil’s dung by Bruce Burnett.
          Gernot Katzer’s Spice pages: Asafetida (Ferula assa-foetida L.)
          American Journal of Pharmacy vol. 59, 1 jan. 1887 by I.E.T. Aitchison.
          Vegatopia.com: Asafoetida: die geur is des duivels.
          Asafoetida information: www.search.com
Foto: www.essentialblend.com -  
         www.toildepieces.com
         www.kuking.net
         www.sprunk-Jansen.com
         www.dkimages.com

 

©®Copyright en registratie notaris. André Gielen 2001 – augustus 2007


Previous page: F
Next page: Ferula gummosa