Print This Page

Melilotus officinalis

Melilotus officinalis

MELILOTUS OFFICINALIS (L.) Lam.              -               AKKERHONINGKLAVER/ MALLOOT / WELRIEKEND DRIEBLAD.Melilotus officinalis
Genus:
Melilotus P. Mill.
Synoniem: Melilotus arvensis Wallr.
Familie: Fabaceae.(Leguminosae). Medisch gebruikt deel: het hele kruid.

Vroeger gewonnen door co-destillatie en cohobatie.
Tegenwoordig alleen in absolute verkrijgbaar. Volgens mij niet meer als etherische olie.
De olie is stroperig, donkergroen met een kruidige geur. Samenstelling van de naam: de Latijnse geslachtsnaam melilotus bestaat uit mel, of honing en lotus of klaver. Behoort met de gele honingklaver Melilotus altissimus tot de reuzen van de klaverfamilie. De Akkerhoningklaver of honingklaver komt algemeen voor in grote delen van Europa en Noord Amerika en Azië, soms eenjarig, ook wel tweejarig. Gecultiveerd in Engeland, Frankrijk, Duitsland en Rusland. Groeit als onkruid vooral op ruige, kalkrijke grond, langs wegen en hagen, langs zeedijken en uiterwaarden. De olie is kalmerend en slaapverwekkend en wordt in de aromatherapie nauwelijks gebruikt omdat hij dikwijls aanleiding geeft tot braken en Melilotus officinalismisselijkheid. Akkerhoningklaver is een een- of tweejarige plant met een hoogte van 50-150 cm. Hij heeft donkergroene blaadjes en gele bloemen die lijken op die van de gewone klaver en in trosjes aan het einde van de stengel staan. De gele of witte vlinderbloemen vormen zich in trossen. De plant bloeit in juni – oktober. De bloemen worden gevolgd door stompe peulen met stekelpuntjes die meestal één zaadje bevatten. De bloemen ruiken sterk naar honing en de bladeren bevatten coumarine. Ze komt in ons land vrij algemeen voor, langs de binnenwegen en op bouwland. Al in gebruik bij de Egyptenaren tegen oorpijn, wormen en blauwe plekken. Ook in magische gezangen werd de klaver vermeld om de dood te bezweren. De Grieken en Romeinen schreven de plant een kalmerende invloed toe, vooral bij dronkenschap. Ook was het in de oudheid de plant van de schoonheid en de welsprekendheid, de plant van Apollo en zijn Muzen. Bij hoofdpijn zette men een krans van honingklaver op zijn hoofd om zich beter te voelen. In de Middeleeuwen werd de klaver in toverdraken toegepast en ten tijden van Molière schreven de doktoren het voor bij de meest uiteenlopende aandoeningen, zoals kolieken, tumoren, pijn in de onderbuik, jicht, urinedetentie, enz. Vroeger was het met honing een middel tegen hoest. De bloemen werden in kussentjes gedaan tegen de bof. Zalf werd gemaakt van de bloemen tegen fijt en omloop met reuzel, de zogenaamde balsem van Oordt. In Engeland wordt de plant gebruikt in de vulling van konijn, andere vullingen en worstsoorten. Ook vroeger gebruikt in kruidenwijnen en bij het bier brouwen. Van de plant wordt een homeopathicum gemaakt uit de Melilotus officinalisverse bloeiende planten, tegen hoofdpijn, migraine en neusbloedingen. De plant geeft veel nectar, een prima honing, het gedroogde blad geeft geur en de zaden zijn antibiotisch. In de volksgeneeskunst was het een middel tegen aambeien en spataders. De plant werkt vooral op de aders. Het middel vergroot de weerstand van de kleinste bloedvaatjes en daardoor vermindert de doorlaatbaarheid. Ook de thee wordt gebruikt tegen aderkwalen en verzacht indigestie, hoofdpijn, slapeloosheid en gespannen spieren. De thee van bloemen en bladeren bevorderen de spijsvertering en verhelpen een opgeblazen gevoel. Men bereid zalven met varkensvet als basis. Het tonicum kan lymfeoedeem behandelen. Er wordt een antistollingsmiddel van gemaakt. Een kompres van de bladeren zou wondgenezing bevorderen en pijnstillend werken bij reuma. Het is een zeer goede bijenplant en gedroogd is het een mottenwerende plant. De klaver als kruid heeft goede eigenschappen: antispasmodisch, antiseptisch, diuretisch, kalmerend. Uit de coumarine worden medicijnen gemaakt tegen trombose. Kruidenzakjes kan men op ontstoken gewrichten en zweren leggen. Zo kan men ook steenpuisten, karbonkels en negenogen laten rijpen. De thee wordt ook gebruikt tegen het hoesten. De concrète of oleoresin wordt gebruikt in dure parfums en gebruikt als smaakmaker in tabak in landen waar coumarine niet verboden zijn.

Andere soorten: Melilotus alba: witte honingklaver is een uitstekende bijenplant en een grondverbeteraar. Nog een andere soort, Melilotus caeruleus, een Zuid Europese honingklaver met blauwe bloemen wordt gebruikt voor het kruiden van de groene Zwitserse raspkaarsjes. Melilotus officinalisDe hele gedroogde plant wordt tot poeder verwerkt en met zout door wrongel van afgeroomde melk gemengd. Dit is een heel oude kaas, de zogenaamde Schapzieger en wordt al vanaf rond 1100 door monniken gemaakt.

Werkzame bestanddelen:
Voornamelijk in de bloemen: etherische olie, slechts 0.01%, verder melilotine, waaruit door enzymatische splitsing coumarine ontstaat. Verder in de plant: slijmstoffen, looistoffen, flavonen, en choline, vanillezuur, koffiezuur, saponinen, salicylzuur, quercetine, proteïne, vet, melilotuszuur, melilotine, melilotol, kaempferol, coumarine, coumarine-glycoside, tanninenzuur, tanninen, flavonen, diosgenine, dikumarol, benzoinezuur, coumarinezuur, myricetine, ferulinezuur, resin, soyasapogenol-B, soyasapogenol-E, soyasaponin-I, syringenzuur, protocatechuic zuur, gentisine zuur, galactomannan, myricetine e.a.
Bron: Liber Herbarum II.

Specifieke werking:Melilotus officinalis
Abcessen - aambeien  -   aderproblemen  - antiastmatisch – antibacterieel -   anticonvulsant  -  arteriosclerose -  bloedcirculatiebevorderend, naar het hart   -  carminatief  -  diuretisch  -  embolie -  emollient, zachtmakend – expectorant  -  hoesten – hoofdpijn   -  huidproblemen -  insecticide (motten)  -    jicht    -  kneuzingen - lymfecirculatiebevorderend  -  migraine -   nervositeit, kalmerend    -  neusbloedingen -  oedeem  -   oorpijn -    reumatische pijn -  slapeloosheid -spataderen -  steenpuisten -  trombose   -  vaatproblemen/krampen -  verstuikingen -  wondgenezing, moeilijke wonden, ontstoken wonden -  zenuwpijn   -   zweren.
De olie is kalmerend en krampstillend, versterkt de vaatwanden, verdrijft en doodt motten. Homeopatisch gebruikt tegen hoofdpijn, migraine, bloedneuzen. De olie wordet gebruikt als aroma en om tabak te aromatiseren en jenevers. De hele plant wordt gebruikt voor bodemverbetering.

Melilotus officinalisContra indicatie:
Bij gevoelige patiënten kan door de coumarine hoofdpijn ontstaan.
De olie kan misselijkheid en braken veroorzaken. In een aantal landen is een coumarine verbod waaronder de USA, al in de jaren vijftig. Wordt in de aromatherapie weinig of niet toegepast. Oppassen met thee, de gedroogde bladeren zijn giftig. Er kan dicoumarol inzitten, dat de bloedstolling belet en wordt gebruikt in rattengif.

Toepassingen:
*bij steenpuisten, zweren en wonden: 10 druppels honingklaver mengen met een glas gekookt afgekoeld water en hiermee deppen of afspoelen.
*ontstoken en gezwollen gewrichten: meng 5-10 druppels in een eetlepel amandelolie en wrijf hiermee de pijnlijke plaatsen in.
*bij spataderen
*honingklaverthee met honing gebruiken als hoestdrank en gorgeldrank.Melilotus officinalis
*bij slapeloosheid, onrust, rusteloosheid.

Bron: USDA Plants profile Melilotus officinalis (L.) Lam.
          Wikipedia nl., eng., de.
          Plants for a future database. Melilotus officinalis.
          Liber Herbarum II Erik Gotfredsen. Melilotus officinalis (Lam.)
          Melilotus officinalis: www.fs.fed.us/database
          Anthemis aromatherapie: Honingklaver; Melilotus officinalis.
Foto: www.ecoflora.be
         www.missouriplants.com
         www.odla.nu
         www.wildstauden.ch
         www.fireflyforest.com
         www.fungoceva.it
         www.melilot.pp.ru
         www.kuleuven-kortrijk.be

©®Copyright en registratie notaris. André Gielen 2001 – december 2007
 


Previous page: Melaleuca viridiflora
Next page: Melissa officinalis