Print This Page

Eucalyptus viminalis

Eucalyptus viminalis

EUCALYPTUS VIMINALIS LABILL. - EUCALYPTUS / MANNA GUM / WHITE GUM.
Synoniem:
Eucalyptus angustifolia (Turcz.) Desf. ex Link)
Familie: Myrtaceae. Inheemse naam: Manna gum.
Hoofdbestanddeel: 1,8-cineol 49-80%. Andere bestanddelen o.a.: a-pineen 7.6% - crypton 1% - a-ionon 1.2% - caryophylleen oxide 2.9%.
Bron: Ess.oil Research center (EORC) Adis Ababa, Ethiopië.

            Eucalyptus viminalis    Eucalyptus viminalis    Eucalyptus viminalis    Eucalyptus viminalis    Eucalyptus viminalis 

De boom kan 30-50 meter hoog worden. De stam is helemaal glad, of tenminste het onderste gedeelte van de stam, verderop kan hij erg ruw zijn. Komt voor in Noordoost Tasmanië en is inheems in Kangeroo Island en Mount Lofty Ranges. Gecultiveerd in Hawaii, India, Peru, Californië, Argentinië. De kleur is grijs tot grijs-zwart, wit, grijs, of geel, afbladderend in lange repen. De twijgen zijn groen. De bladeren dof groen, tegenovergesteld, 15 cm lang, 3 mm. breed. De boom groeit op plantages, is geschikt voor pulp,  papier en als timmerhout, constructiemateriaal, als materiaal voor de schrijnwerker. Ook gebruikt als brandstof. De kleur van het hout is licht roze tot bruin met licht grijze strepen. Toepassing in meubels vanwege de kleur. De koala eet de bladeren van de boom. De boom kan goed gesnoeid worden. Hij groeit in koele vochtige gebieden op goed gedraineerde liefst alkaline zand-, leem of kleigrond, tot 1400 meter. Hij kan tegen voedingsarme gronden en droogte. Hij groeit niet in de schaduw.
Hij scheidt door beschadigingen van insecten een zoete substantie af van de bladeren en schors: manna of red gum, gegeten door jongeren in Afrika. Manna heeft een prettige zoete smaak, is licht laxatief en werd verzameld door de Aboriginals van de grond of werd van de bladeren geschraapt. Zwaar bedekte bladeren werden platgestampt en gebakken. De manna bevat de volgende suikers: arabinose, raffinose, dextros en sucrose. De olie uit de bladeren heeft antivirale eigenschappen en wordt gebruikt bij griep en influenza. De bladeren gaan de groei van Stafylococcus aureus tegen. Een aftreksel van de twijgen werd gebruikt om reumatische ledematen in te baden.
Hij draagt het hele jaar blad, bloeit van juli tot augustus. De bloemen zijn hermafrodiet en worden bestoven door bijen en volgens Fujita door de grijze vliegende vleermuizen. Hij is winterhard tot -20°C, maar moet dan wel langzaam kunnen wennen, stoppen met groeien en in slapende toestand overgaan. Hij kan slecht tegen plotselinge grote weersveranderingen. Een laag compost om de wortels heen kan helpen de winter goed door te komen.
In Zuid Europa is hij aangeplant om moerassen en muggen te bestrijden. In de grond is het hout duurzaam.

Werkzame bestanddelen in de olie:
Opbrengst 0.35-0.75%. 1,8-cineol 50-65% - pineen 5% - crypton 1% - alpha-ionon 1.2% - caryophylleenoxide 2.9% - eudesmol 10%. De schors bevat 4.8-8% tannine, de kino 92.7%.
De manna uit spleten in de schors werd vroeger gebruikt als plakmiddel en vogellijm (Watt and Breyer-Brandwijk 1962).


Bron: www. Fao.org/docrep. Eucalyptus oil.
          www.fao.org/docrep.htm
          African laboratory for Natural Products (ALNAP).
          Bats, Plants ans People: Bats and manna gum trees by M.L. Alley-Crosby.
          www.anbg.gov.au/
          Plants for a future: edible, medicinal and useful plants for a healthier world. E. viminalis
          Labill.
          James A. Duke. 1983. Handbook of energy crops. Unpublished.
Foto: Milligan seeds and trees
         www.wikipedia.org
         www.asgap.org.au Margaret Moir
         www.anbg.gov.au About Eucalypts

©®Copyright en registratie notaris. André Gielen 2001 – november 2007


Previous page: Eucalyptus stageriana
Next page: Eugenia caryophyllus