Print This Page

Pilocarpus jaborandi

 

PILOCARPUS JABORANDI Holmes    -         JABORANDI / INDIAN HEMP.
Synoniem:
 Pilocarpus cearensisPilocarpus jaborandi
                  Pilocarpus officinalis
Familie: rutaceae. Stoomdestillatie uit de gedroogde of verse blaadjes, geeft een oranje of gele vloeistof met een kruidige, fruitige geur. De smaak is heet en doordringend. Een zeer giftige olie. Er wordt ook een poeder van de bladeren gemaakt, donkergroen of groenbruin van kleur.

De naam Jaborandi werd gegeven door de Tupi Indianenen betekent “what causes slobbering” (kwijlen). Inheems in West Indië, Zuid en Centraal Amerika. Verschillende species worden jaborandi genoemd, waaronder de P. Microphyllus, P. selloanus en de P. Pennatifolius uit Paraguay. Alle vier de soorten lijken sterk op elkaar zowel wat vorm, maar ook wat chemische samenstelling betreft. Ook het lokale medicinale gebruik komt sterk overeen. Eén van de typische gevallen van een medicijn, duizenden jaren gebruikt als stammedicijn (bij de Indianen), via de volksgeneeskunst naar de moderne reguliere medicamenten door de natuurlijke chemicaliën in de plant, van de alkoloïden pilocarpine en jaborine, isomeren met een tegenovergestelde werking. Pilocarpine komt voor in de bladeren 0.5%, is een viskeuze massa, Pilocarpus jaborandimet zoutkristallen, oplosbaar in alcohol, ether en chloroform en moeilijk in water.

Het is een grote houtige struik of boom van 2 - 7 meter hoog met een gladde, grijzige bast, bruin-groene, leerachtige bladeren met grote olieklieren en dikke, kleine roodachtig paarse bloemen, die inheems is in Brazilië. De bladeren bevatten de etherische olie en ruiken aromatisch als ze worden gekneusd. De vruchten zijn kokertjes met heel fijn zaad.

De allereerste gegevens komen van Gabriel Soares de Souza in 1570, die aangaf dat de Braziliaanse Guarani Indianen delen van de plant gebruikten bij mondzweren. In 1630 werd gemeld door wetenschappers van de Nederlandse West Indische Compagnie dat andere Braziliaanse Indianen de plant gebruikten als tonicum bij verkoudheid en griep, tegen gonorroe, nierstenen, antidoot (vooral door overmatige transpiratie), diureticum en speekselafscheiding..
In de volksgeneeskunde gebruikt bij epileptie, krampen, stuipen, gonorroe, koorts, longontsteking, darmontstekingen, bronchitis, astma, oedeem, laryngitis, hepatitis, nierziekten, psoriasis, neurozen en zweetdrijvend. Een infusie of koude maceratie van de bladeren wekt binnen 10 minuten een doses transpiratie op van 150 – 450 gram per keer. Uitwendig wordt het gebruikt als haartonicum, tegen –uitval en –onderhoud.

Symphronio Coutinho een Braziliaanse doctor introduceerde een monster van de bladeren in Parijs in 1873 en de diaphoretische werking inspireerde Franse wetenschappers tot klinisch onderzoek en vanaf 1876 werden de bladeren gebruikt in de behandeling van koorts, Pilocarpus jaborandistomatitis, colitis, laryngitis, bronchitis, longontsteking, psoriasis. Uit het onderzoek was gebleken dat de bladeren transpiratie en slijm bevorederend waren, maar dat de secretie in mindere mate werd opgewekt van de slijmvliezen van de neus, bronchiën, maag en darmen.
In 1875 werd de alkaloide pilocarpine gevonden, verantwoordelijk voor de transpiratie en slijmvorming en voor de verlaging van de intraoculaire druk in de ogen bij glaucoom. (in combinatie met physostigmine, tot op heden in gebruik in de oogheelkunde). Ook wordt pilocarpine gebruikt bij de vroege constatering en diagnosticering van Alzheimer. Pillen met pilocarpine worden voorgeschreven bij de behandeling van droge mond en –ogen bij kanker patiënten als gevolg van bestralingen en bij het Sjogren’s syndroom (een auto-immuunziekte die droge mond en –ogen veroorzaakt). In 1994 werd de drug goedgekeurd door de FDA (Food and Drug Administration) voor de behandeling van droge mond/slijmvliezen door bestraling van patiënten met hoofd- en nekkanker en 4 jaar later voor Sjogren’s syndroom.
Fysiologische werking: Pilocarpus kan het vaso-motor centrum in het verlengde merg verlammen, dat de bloeddruk regelt, zowel hoge, als lage bloeddruk. Het stimuleert de zenuwen van klieren en spierweefsel, maar kan die ook verlammen. Sterk diaphoretisch en sialagoog, onderdrukt de hartactie, myotisch, emetisch en abortief. Veroorzaakt acute transpiratie en speekselvorming. De hartactie neemt eerst toe, daarna neemt ie af, de vaatspanning wordt gereduceerd en de temperatuur daalt 1-4 graden. Daarna volgen verschillende uren van dol zijn, bleek, rillerig en zwakte; de pupil trekt samen en de scherpstelling wordt bemoeilijkt; er is een verhoogde afscheiding van urea, maar niet van urine; de kracht van de ademhaling neemt af; apnoe kan optreden door oedeemvorming in de bronchiën.
Antagonisten van pilocarpine zijn atropine en jaborine, Strychnine, van dezelfde familie, is een antagonist betreffende de hartactie en de ademhaling en morfine controleert de misselijkheid en het overgeven. Kunstmatige beadPilocarpus jaborandieming en het regelmatig legen van de blaas, totdat de vergiftiging is geneutraliseerd, zijn van levensbelang bij deze vergiftiging.

De bladeren worden nu volop gebruikt in de farmaceutische industrie en bevatten verscheidenen alkaloïden, bijvoorbeeld pilocarpine, een parasympathisch middel dat stoornissen in een deel van het zenuwstelsel kan verhelpen. Er wordt een tinctuur gemaakt waarmee dystonie behandeld wordt en die in de oogheelkunde wordt gebruikt om de pupil te vernauwen. Ook worden er middelen gemaakt tegen jicht en andere geneesmiddelen. Uit de pilocarpine worden hypodermische oplossingen gewonnen. Vanwege de toxiciteit weinig gebruikt in parfums of in voedingsmiddelen, als smaakmiddel. Pilocarpine is dodelijk bij 60 mg of 5-10 gram verse bladeren. Gedroogde bladeren verliezen binnen een jaar 50% van de pilocarpine. De symptomen bij een te hoge dosis zijn: overgeven, misselijkheid, transpireren, stuipen of heftige krampen, verhoogde hartslag, ademhalingsproblemen, bronchiale spasmen. Met eventueel de dood tot gevolg. Interessant bijverschijnsel bij de behandeling van glaucoom is verminderde slaap apneu en vermindering van het snurken. Jaborandi bevordert de speekselafscheiding en kliersecreties. In de volksgeneeskunde gebruikt als haargroeimiddel. In de aromatherapie niet toegepast. De voornaamste toepassingswijze in de hedendaagse geneeskunst is decoctie.
Volgens de Braziliaanse wet is het verboden Jaborandi bladeren te exporteren.

Andere soorten:
     P. microphyllus heeft kleinere balderen, meer geel met dezelfde bestanddelen als de P. Jaborandi.
     P. pennatifolius of –pinnatus, of –simplex komt uit Zuid Brazilië en Paraguay. De bladeren zijn lichter van kleur en bevatten weinig alkaloïden. Staat bekend als de “Paraguay Jaborandi”.
     P. selloames is een variatie van de hierboven genoemde soorten en deze was vroeger officieel bekend in de U.S. De bladeren zijn meer vleesachtig en wordt wel de Rio janeiro Jaborandi genoemd.
     P. trachylophus met kleinere bladeren groeit in Noord Brazilië en heet Ceara jaborandi.
     P. spicatus levert de Aracati Jaborandi met eenvoudige lancetvormige bladeren en wordt geacht de hoogste percentages alkaloïden te leveren.Pilocarpus jaborandi
     P. racemosus uit West Indië, eveneens met een goed percentage alkaloïden levert de “Guadeloupe Jaborandi”.
Bladeren van Campèchehout of blauwhout (Haematoxylon campechianum L.) worden dikwijls gebruikt ter vervalsing of vervanging van de echte Paraguay Jaborandi onder de naam “Feuilles de Bois d’inde” .
Bladeren van de Tunatea decipiens of Swartzia decipiens worden dikwijls gemengd door de bladeren van de P. Microphyllus.

Werkzame bestanddelen:
2-undecanon – a-pineen – isopilocarpidine – isopilocarpine – isopilosine – jaborine – jaborandine – jaboric – limoneen – myrceen – pilocarbic acid – pilocarpidine – pilocarpine (geneesmiddel voor glaucoom) – pilosine – sandaracopimaradiene – vinyldodecanoaat – methylnonyl keton – dipenteen – a-copaen – caryophylleen – d-cadineen – humuleen – sabineen – a-pineen – chloor.
Bron: Raintree nutrition en Liber Herbarum II.

Specifiek werkzaam:
Anti-ontsteking – antiseptisch  -  bloeddrukverlagend – diaphoretisch  -  emmenagoog  -  galactagoog   -     glaucoom, groene staar  - oogziekten  -  sialagoog, slijm-, speekselopwekkend -  stimulerend (zenuwgestel en zenuwen)    –     zweetdrijvend.
De pilocarpine preparaten zijn te gebruiken bij acute ziekten, malaria, koorts, acute reuma, mPilocarpus jaborandialaria vergiftiging, alcoholisme, longontsteking, pleuritis, bronchitis, laryngitis, tonsillitis, diphteritis, enz. Bij teveel aan bijwerkingen kan atropine ingezet worden als antidoot.

Contra indicatie:
Abortief, oraal toxisch, geeft huidirritaties. Pilocarpine is dodelijk bij 60 mg, 5-10 gram bladeren. Pilocarpine kan geboorte afwijkingen veroorzaken in dierstudies bewezen. Kan hoofdpijnveroorzaken, misselijkheid, overgeven, maagirritant. Overdosis kan bradycardia geven, een hartritmestoornis met minder dan 60 slagen per minuut. Door de extreme transpiratie kan uitdroging ontstaan. Jaborandi kan andere midicaties beïnvloeden: hart-, diuretische-, oogmedicatie. Niet voor zwangere, zogende, hartkwalen of bloedcirculatiestoornissen, vaatproblemen. De preparaten zijn niet voor oude mensen, kinderen en in gevallen van asthenie.
Alleen gebruiken onder deskundige begeleiding.


Bron: Raintree Nutrition. Tropical Plant Database. Jaborandi (Pilocarpus jaborandi)
          Liber Herbarum II Pilocarpus jaborandi Holmes. Erik Gotfredsen.
          Drugstore museum. © Soderlund Village Drug 2004.
          USDA GRIN Taxonomy for Plants. Pilocarpus jaborandi Holme.
          Henriette’s Herbal Homepage: A compend of Materia Medica, Therapeutics and
          Prescription Writing by Sam’l O.L.Potter, M.D., M.R.C.P.L. 1902 Pilocarpus jaborandi.
          Botanical.com A Modern Herbal by Mrs. M. Grieve: Jaborandi.
          Henriette’s Herbal Homepage. The American Materia Medica, Therapeutics and
          Pharmacognosy by Finley Ellingwood
          M.D. 1919. Pilocarpus. Pilocarpus jaborandi.
          Plant-derived-drugs: Pilocarpine
Foto: www.dipbot.unict.it 
         www.belladonna.de
         www.giftpflanzen.com
         www.en.wikipedia.org
         www.alternatif-tip.net
         www.brasilturismo.com

©®Copyright en registratie notaris. André Gielen 2001 – december 2007

 


Previous page: Picea mariana e.a.
Next page: Pimenta dioica