Print This Page

Prunus species

 


PRUNUS SPECIES        

Rosaceae heeft 71 genera en 61 species Prunus.
De naam van deze steenvrucht komt uit het Grieks: amygdale of amygdalos. Prunus is afgeleid van proummon en betekent pruim. Dulcis betekent zoet en verwijst naar de zoete pitten.

Familie Rosaceae: de vele bomen en heesters dragen zoete vruchten en worden geteeld voor de sier en de vruchten en worden gebruikt in de aromatherapie, farmacie en parfumerie. Door enting heeft de mens de soorten nog enorm uitgebreid met vruchten en geuren die in de natuur niet voorkomen.

Alle vruchten van de prunus zijn éénzadig, te vergelijken met de pit van perzik, abrikoos, pruim. De vruchten worden gegeten en gebruikt in de parfumerie. Verwerkt worden ze als jam. Verder kennen we amandelolie en perzikolie.
Ook het blad, de schors en de bloemen van de prunus worden verwerkt voor decoratieve doeleinden en bovendien beschikken ze over therapeutische eigenschappen. In Azië worden uit de bloemen van de Prunus persica een aftreksel gemaakt tegen darmparasieten. Het blad wordt gebruikt tegen kinkhoest. De perzik heeft in het voorjaar alleenstaande, roze bloemen die gebruikt worden om ingewandsparasieten te bestrijden. De zoete steenvruchten met de fluweelachtige schil hebben zaad, waaruit perzikolie geperst kan worden die gebruikt wordt in de cosmetica en de aromatherapie. De bloesem van de Prunus domestica heeft laxerende eigenschappen. De 12 meter hoge pruimeboom heeft in het voorjaar witte, vijftallige bloemen en zoete, sappige vruchten in de herfst. Gemalen zaden worden in gezichtsmaskers verwerkt. De vruchten worden ook gedroogd en zijn dan laxerend. Uit het blad van de Prunus spinosa wordt een doeltreffend mondwater gemaakt. De 4 meter hoge sleedoorn heeft witte bloemen. Prunus spinosa, de sleedoorn komt voor in heel Midden-Europa in woeste gebieden en aan bosranden. Het is een doornige 5 meter hoge struik, met eivormige getande bladeren en witte bloesems die al begin maart tevoorschijn komen. De blauwe bessen van 1-2 cm. verschijnen in de herfst. Het zijn geliefde broedplaatsen voor mezen soorten en zangvogels. Ook de zaadkernen van de sleedoorn bevatten amygdaline. Vroeger werd het hout van de sleedoorn gebruikt voor golfsticks. In de Balkan vooral wordt van de samentrekkende vruchten slivovitsj gemaakt, Yugoslavische pruimenjenever. De schors van de Prunus virginiana wordt gebruikt voor de bereiding van medicijnen tegen hoest door de reguliere farmacie. De 3,5 meter hoge struikachtige Virginische bes heeft witte bloemen en rode bessen. Gekookt zijn de bessen eetbaar, maar de pit is giftig. Vroeger werden de bessen tot poeder vermalen om de eetlust op te wekken. De geurige schors van de Prunus serotina stimuleert de spijsvertering en is werkzaam tegen de gevolgen van een verkoudheid. Men kan kauwen op het binnenste van de schors, die stimuleert de spijsvertering, is kalmerend en een slijmoplossend hoestmiddel. Dit is de 25 meter hoge Amerikaanse vogelkers. De samentrekkende zwarte bessen geven smaak aan wijn en jam.
Prunus armeniaca: de 10 meter hoge abrikoos is een droogte-resistente boom met rode twijgen, fijn gezaagd rond blad, over het algemeen witte voorjaarsbloemen en eetbare goudgele vruchten die het leven zouden verlengen. In ieder geval heerlijk van smaak. Prunus dulcis: de 9 meter hoge zoete amandel heeft een donkergekleurde schors, roze tot witte bloemen in het vroege voorjaar en droge vruchten met een pit met eetbaar wit zaad. Prunus domestica subsp. institia: dit is de 7 meter hoge kroosjesboom. Deze boom heeft licht laxerende bloemen en bloedstelpende, koortsverlagende wortels en bast.

Prunus laurocerasus   Prunus armeniaca   Prunus dulcis var. amara   Prunus dulcis var. dulcis

Dit zijn steenvruchten van de familie Prunoideae. Komen in de meest gematigde gebieden van Europa voor (vogelkers) tot de meest gunstige klimatologische omstandigheden van Eurazië (abrikoos). Uit de steenvruchten, speciaal uit de perzik wordt persipaa vervaardigd, de vervangende stof van marsepein. Marsepein wordt vervaardigd uit de amandel. De vergiftigde amygdaline wordt door middel van enzymen gescheiden en het zich dan vormende blauwzuur vervluchtigd. Veel verse planten die als voedingsmiddelen gebruikt worden bevatten cyanogene glycosiden, die giftig zijn, maar geen bijzondere behandelingswijze behoeven. Amygdaline is zo’n glycosine. Wanneer pitten doorgeslikt worden, bijvoorbeeld de kersenpit, treedt er nog geen vergiftiging op, want het vergif zit in de harde kern ingebed omgeven door de harde schaal.

Giftigheid: Prunus armenica tot 8 % amygdaline, P. Avium 2%, P. creasus 2%, P. domestica 3% en P. persica tot 6% amygdaline

Prunus laurocerasus L. – Laurierbes
Synoniem: Laurocerasus officinalis M. Roemer.
Familie: Rosaceae.
Een drie meter hoge struik met groenblijvendel elliptische bladeren die tot 15 cm lang worden. De bloeiwijze is vijf in getal, wit en klein. Hieruit ontwikkelen zich de 1 cm grote kogelronde zwartpurperen steenvruchten. Hij bloeit in april-mei en de vruchten ontwikkelen zich in augustus – september. Inheems in de Balkan en Kleinazië. In Europa sierstruik.

Werkzame stoffen:
Benzaldehyde – benzylaclcohol – koffiezuur – myristinezuur – linoleenzuur – p-coumarinzuur – kaempferol – palmitinezuur- quersetine – stearinezuur – tanninen.
In de verse bladeren 1-1,5% prunasine. Het zaad bevat 0,16% blauwzuur. Verder glucose -  glycosiden -  tanninezuur – vetstoffen – proteïne – was.

Werkzaamheid:
 Anticonvulsant   -   middel bij oogziekten  -    narcotiserend  -    rustgevend .
De hele plant is giftig. In theorie is ademstilstand of hartstilstand mogelijk, echter niet waarschijnlijk. Hieruit wordt het zogenaamde laurierkerswater gedestilleerd dat een hoogst enkele keer nog wel eens gebruikt wordt bij het maken van marsepein, bitterkoekjes en borstplaat ter vervanging van de olie uit amandelen. Laurierkers bevat blauwzuur en is dus erg giftig, zelfs een druppeltje moet met de grootste voorzichtigheid worden gebruikt. Er worden ook middelen tegen kinkhoest en astma van gemaakt, maar die worden alleen op recept geleverd. Niet verwarren met de echte laurier.

Contra indicatie:
Giftig, kan niet voor zelfmedicatie worden gebruikt.


Foto: www.gifte.de zie de volgende pagina.

©®Copyright en registratie notaris. André Gielen 2001 – december 2007

 


Previous page: Polianthus tuberosa
Next page: Prunus dulcis/amara